Το κρατικό θεραπευτήριο Λέρου βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση που βρίσκονταν ποτέ!

Λέρος 3/7/2021


Με αφορμή την επίσκεψη της Υφυπουργού υγείας κ. Ράπτη στα νησιά μας και στο Κρατικό Θεραπευτήριο της Λέρου και τις δηλώσεις "περί φόρου τιμής στους χιλιάδες ανθρώπους που πέρασαν από τις δομές του με την ενίσχυση του σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό". Η Ένωση Ιατρών Κρατικού Θεραπευτηρίου, Νοσοκομείου Λέρου, Κέντρου Υγείας Πάτμου-Λειψών-Αγαθονησιου (Ε.Ι.ΘΕ.Λ) επισημαίνει.


Η κραυγαλέα απουσία δημοσίων δομών στη χώρα για την αντιμετώπιση των ψυχικά πασχόντων, αλλά και ο εκφυλισμός της λεγόμενης Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης σε μια διαδικασία απλής απονοσοκομειοποίησης και εκχώρησης των υπηρεσιών ψυχιατρικής περίθαλψης στους ιδιώτες, αποτελούν τον στρατηγικό στόχο διαχρονικά τα τελευταία τουλάχιστον 20 χρόνια , όλων των κυβερνήσεων. Το Κ.Θ.Λ ( ψυχιατρικοί τομείς) σήμερα βρίσκεται ίσως στην χειρότερη κατάσταση διαχρονικά σε έλλειψη ιατρικού και άλλου εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού. Νοσηλεύονται περίπου 240 ασθενείς ανάλογα τις εισαγωγές μαζί με το τμήμα ΑμεΑ, παρακολουθούνται από δυο ψυχίατρους μόνιμους ένα επικουρικό και ένα με σύμβαση έργου ( μπλοκάκι), ενώ υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε νοσηλευτές, και κυρίως σε ψυχολόγους, εργασιοθεραπευτές και άλλο εξειδικευμένο προσωπικό. Η κ. Ράπτη ενώ κατά την επίσκεψη της υπόσχεται "λαγούς με πετραχήλια" για την απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας των δημοσίων ψυχιατρικών δομών του νησιού, μόλις λίγους μήνες πριν ( ΦΕΚ αρ 4704) προσφέρει ακούσια πελατεία στους επιχειρηματίες υγείας τους ψυχιατρικούς ασθενείς. Για να εξηγήσουμε ο κάλος πελάτης ( δημόσιο ταμείο) θα πληρώνει μαζί με τον ασθενή που θα επιβαρύνεται το 10% , ενώ θα εισάγεται στην κλινική χωρίς την θέληση του.


Όσο για το συγκροτημένο σχέδιο που αναφέρει η κυβέρνηση για την ψυχική υγεία, αρκεί κάποιος να δει τις φωτογραφίες από το Θριάσιο , με τα ράτσα παντού , σε καιρό μάλιστα πανδημίας . Ράντζα στους διάδρομους, στην τραπεζαρία, σε κάθε σπιθαμή της κλινικής. .


Δεδομένης της απουσίας δομών πρόληψης και αντιμετώπισης της ψυχικής νόσου η «λύση» που προβάλλεται, ιδιαίτερα για τα πιο φτωχά τμήματα του πληθυσμού είναι ο εγκλεισμός σε κάποιο νοσοκομείο. Έτσι, παρατηρείται το φαινόμενο, όσο μειώνεται ο αριθμός των ψυχιατρικών κλινών, να αυξάνεται και ο αριθμός των εγκλεισμένων, ιδιαίτερα των αναγκαστικών νοσηλειών. . Την ίδια στιγμή, η πρωτοβάθμια φροντίδα ψυχικής υγείας, αλλά και η αποασυλοποίηση εκχωρούνται στους ιδιώτες.


Συνεχίζοντας η Υφυπουργός για την Πολυκλαδική Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας του Κ.Θ.Λ , η όποια υπήρχε και έχει αδρανοποιηθεί εδώ και χρόνια εξαιτίας των περικοπών στην χρηματοδότηση των δημοσίων νοσοκομείων, αλήθεια να μας αναφέρει ποιο μέτρο πήρε η κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας για την ενεργοποίηση της ;


Κανένα απολύτως μέτρο για την ανάπτυξη και τη στελέχωση των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας ψυχικής υγείας (Κέντρα Ημέρας, Κέντρα Ψυχικής Υγείας, Κινητές μονάδες, Εξωτερικά Ιατρεία Νοσοκομείων) σε όλη την Επικράτεια.


Στην Ελλάδα υπάρχουν 200.000 χρονίως ψυχικά πάσχοντες, απ' τους οποίους 19.000 έχουν ανάγκη από ειδικές υπηρεσίες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και 3.900 ασθενείς χρειάζονται κλίνη σε εναλλακτικές ψυχιατρικές δομές . Η κατάσταση σήμερα όμως έχει ως εξής:

  • Η χώρα χρειάζεται 90 Κέντρα Ψυχικής Υγιεινής (ΚΨΥ), αλλά διαθέτει αυτή τη στιγμή μόλις 37.

  • Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν 479 κρεβάτια σε ψυχιατρικές κλινικές γενικών νοσοκομείων, ενώ χρειάζονται 3.000 κρεβάτια (οι ανάγκες είναι καλυμμένες μόνο κατά 19%).

  • Υπάρχουν 2.400 θέσεις σε στεγαστικές δομές , ενώ χρειάζονται τουλάχιστον 3.900.

  • Συνολικά υπάρχουν 6.000 θέσεις αποκατάστασης, ενώ χρειάζονται 19.000.

Επομένως το να λέμε λόγια απλώς για να πλασάρουμε την προπαγάνδα σε ιλουστρασιόν περιτύλιγμα η να πουλάμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες δεν είναι πρέπον, την δουλεία της κάνει βεβαία η υφυπουργός, όμως η πραγματικότητα την διαψεύδει, είναι σκληρή αμείλικτη, μόνο οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους, την οργάνωση τους μπορούν να την αλλάξουν.