Με αφορμή την έλλειψη ρεμδεσιβίρης

Άρθρο του Θανάση ΖΑΠΑΝΤΗ , Διευθυντή του Φαρμακείου στο Νοσοκομείο " Αγία Όλγα", μέλος ΔΣ στο Σωματείο Εργαζομένων


REMDESIVIR: Δραστική ουσία του εμπορικού σκευάσματος VEKLURY της φαρμακευτικής πολυεθνικής εταιρείας GILEAD. Η ρεμδεσιβίρη αναστέλλει τις ιογενείς RNA πολυμεράσες και έχει ευρεία ενεργότητα έναντι ευρέος φάσματος φιλοϊών, παραμυξοϊών και κορονοϊών (sars cov, mers cov). Ενδείκνυται, λοιπόν, για τη θεραπεία της νόσου COVID-19 σε ενήλικες και εφήβους (άνω των 12 ετών και με σωματικό βάρος τουλάχιστον 40 κιλών) με πνευμονία, που χρήζει συμπληρωματικού οξυγόνου. Ενα φάρμακο πριν από τη διασωλήνωση, ένα φάρμακο πριν από τη ΜΕΘ.


Σπουδαίο όπλο στα χέρια των γιατρών, αλλά μαθαίνουμε ότι δεν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες, λόγω των αυξημένων αναγκών. Πράγματι, μετά από ανταλλαγή mail, τηλεφωνικών επικοινωνιών με τον ΙΦΕΤ, με την εταιρεία κάτοχο της άδειας, ενημερωνόμαστε ότι το εργοστάσιο δεν προλαβαίνει τη ζήτηση πανευρωπαϊκά.


Και αναρωτιόμαστε: Ποιος νοήμων άνθρωπος θα χρειαστεί πάνω από τρία δευτερόλεπτα να ρωτήσει: Μα γιατί δεν βοηθάνε κι άλλοι τέτοια ώρα; Η δομή της δραστικής ουσίας είναι γνωστή, η τεχνολογία υπάρχει σε ύψιστο επίπεδο, η ανάγκη τεράστια. Και όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο! Γιατί; Γιατί υπάρχουν απαράβατα συμβόλαια αποκλειστικότητας και διακίνησης και κατά συνέπεια εξασφάλισης του καπιταλιστικού τους κέρδους.


Το φάρμακο βλέπετε στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα. Δεν είναι κοινωνικό αγαθό. Και ας έχουν συνεργαστεί για να φτιαχτεί εκατοντάδες κλάδοι και χιλιάδες άνθρωποι. Είναι μια κοινωνικοποιημένη εργασία, μόνο που το κέρδος το παίρνει ένας: Η πολυεθνική, το μονοπώλιο. Η ανθρώπινη ζωή, οι ανάγκες της κοινωνίας και ο πόνος δεν έχουν καμιά σημασία γι' αυτούς μπροστά στα συμφέροντά τους. Ο νόμος του κέρδους είναι πάνω από όλους. Παραφράζοντας μία φράση του Μαρξ: «...το κεφάλαιο με κέρδος 20% γίνεται ζωηρό, με 50% παράτολμο, με 100% τσαλαπατάει όλους τους ανθρώπινους νόμους και με κέρδος 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μη ριψοκινδυνεύσει να το πράξει...». Και έτσι θα περιμένουμε την εναρμόνιση της παραγωγής του φαρμάκου μέσα στους επόμενους μήνες, όπως λένε τα mail. Κι ας έχουμε χιλιάδες νεκρούς...


Σε μεγάλο νοσοκομείο της Αττικής, επίσημο έγγραφο της επιτροπής ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων ενημερώνει τους θεράποντες ιατρούς ότι όσο υπάρχει επάρκεια του φαρμάκου, αυτό χορηγείται στους ασθενείς βάσει των εθνικών οδηγιών. Σε περίπτωση μειωμένης διαθεσιμότητας του φαρμάκου από την εταιρεία, κριτήρια που πρέπει να προτάσσουν στη χορήγησή του είναι: α) Η ανάγκη χορήγησης υψηλών μειγμάτων οξυγόνου, β) η νεότερη ηλικία... ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ!! Ας μας πουν, όμως, πού σταματάει αυτή η νεότερη ηλικία; Στα 60; Στα 50;


Μήπως ήρθε η ώρα μαζί με τον αυτονόητο αγώνα για προστασία της υγείας του λαού μας να σκεφτούμε τι πρέπει να γίνει ώστε η παραγωγή φαρμάκου να υποτάσσεται στην κάλυψη των λαϊκών αναγκών, να εναρμονιστούν τα επιτεύγματα της τεχνικής και της επιστήμης με τις παρεχόμενες υπηρεσίες Υγείας; Αλλιώς η ανθρωπότητα θα ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί...

ΟΕΝΓΕ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

210 5232215  /  oengegr@gmail.com  /  Λαμίας 2, Αθήνα - Αμπελόκηποι, 11523

  • Facebook

COPYRIGHT 2017 ΟΕΝΓΕ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ DESIGNATURE