ΕΙΝΑ: ΠΕΡΙ "ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΔΑΝΕΙΟΥ"

Δ.Ζιαζιάς : Μια αναγκαία απάντηση στον καθηγητή κ.Νταβλούρο


1.Το «να κλείσει το Καραμανδάνειο» δεν είναι μια απλή προσωπική γνώμη. Ο κος Νταβλούρος εξέφρασε αυτό που θέλουν αλλά δεν τολμούν να πουν φωναχτά οι κυβερνητικοί παράγοντες και κομματικοί κύκλοι της ΝΔ, αλλά και το ιατρικό πανεπιστημιακό κατεστημένο.

2.Ο κος Νταβλούρος δεν δηλώνει απλά τη συμφωνία του με το σχέδιο που υλοποιεί στην πράξη εδώ και μήνες το υπουργείο, αλλά ζητά την επιτάχυνσή του. Συνειδητή υποβάθμιση του Καραμανδανείου ώστε να έρθει σαν ώριμο φρούτο το κλείσιμό του, η μεταφορά ή συγχώνευσή του. Για να «ανοίξουν άλλοι κύκλοι» προς όφελος του ιδιωτικού τομέα ή του πανεπιστημιακού κατεστημένου. Εις βάρος των μικρών ασθενών. Το Καραμανδάνειο αποτελεί εμπόδιο και αγκάθι, ακόμα και ρημαγμένο.

3.Όταν καταδικάζεται σε αργό και βασανιστικό θάνατο ένας οργανισμός, στην προκειμένη ένα νοσοκομείο, δεν «κλείνει απλά ο κύκλος του». Πρέπει να δώσουμε μια διάγνωση θανάτου. Δεν είναι τα βαθιά γηρατειά. Είναι βίαιος θάνατος και έχει αιτία: υποχρηματοδότηση – υποστελέχωση – απαξίωση. Ας αναλογιστούν όλοι τις ευθύνες τους τα τελευταία χρόνια. Η παράταξη που υποστηρίζει ο κος Νταβλούρος δεν έχει σχέση με το έγκλημα;

4.Όταν το σχέδιο «κλείνουμε το Καραμανδάνειο» σε συνδυασμό με πρωτοφανή διοικητική αναπηρία οδήγησε στην αναστολή των τακτικών χειρουργείων, τότε κάποιοι υπολόγισαν το πολιτικό και κομματικό κόστος. Χρειαζόταν μια έξοδος διαφυγής. Και βρέθηκε στο επικοινωνιακό πυροτέχνημα του «νέου παιδιατρικού νοσοκομείου». Η συχνότητα των σχετικών παρεμβάσεων έγινε ευθέως ανάλογη της έντασης του αδιεξόδου που βίωνε η κυβέρνηση στο ζήτημα και αντιστρόφως ανάλογη της χρονικής απόστασης από τις επικείμενες βουλευτικές. Η αιτία δεν ήταν η ανακάλυψη των χρόνιων παθογενειών στη δημόσια παιδιατρική περίθαλψη από όλο και περισσότερα κομματικά στελέχη. Η αιτία ήταν η αλλαγή στην επικοινωνιακή κυβερνητική γραμμή διαχείρισης της κρίσης. Στα nonpapers. Εν αναμονή λοιπόν της έλευσης του πρωθυπουργού στην Πάτρα με την «πολύ καλή πρόταση» όπως μας διαβεβαίωσε η κα Γκάγκα. Και ποτάμια θα σας φτιάξουμε…

5.Η συζήτηση για ένα σοβαρό εγχείρημα που έχει ανάγκη η πόλη δεν μπορεί να γίνεται με όρους Μαυρογυαλούρου και Γκρουέζα. Δεν γίνεται να εργαλειοποιείται για να δικιολογήσει τη διάλυση ιστορικών παιδιατρικών δομών. Σε ποιο πλαίσιο γίνεται η συζήτηση; Γίνεται να μην το παίρνουμε υπόψη; Μπορούμε να αγνοήσουμε ότι έχουμε μια κυβέρνηση που θέλει να «γκρεμίσει με μπουλντόζες τα δημόσια νοσοκομεία»; Μπορούμε να αγνοήσουμε την παγιωμένη πλέον υποχρηματοδότηση του ΕΣΥ και το κύμα φυγής μάχιμων γιατρών; Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, χωρίς αμφισβήτησή του, το καλύτερο που μπορεί να δημιουργηθεί είναι ένα παιδιατρικό νοσοκομείο ημι-ιδιωτικό, βασισμένο σε δωρεές ιδρυμάτων και αυτοχρηματοδοτούμενο από την τσέπη των οικογενειών και τις ιδιωτικές εταιρίες. Αν αυτό είναι το «όραμα», ας ειπωθεί καθαρά.

6.Το ζήτημα του Καραμανδανείου δεν έχει λυθεί ούτε πρέπει να αφήσουμε να λυθεί «με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο». «Μικρή λεπτομέρεια» που ξεπερνά εύκολα ο κος Νταβλούρος. Που θα χειρουργούνται τα παιδιά τους επόμενους μήνες; Τα επόμενα χρόνια; Υπό ποιες συνθήκες;

7.Ο μοναδικός θεσμός της πόλης που απέφυγε να τοποθετηθεί για το σοβαρό κοινωνικό ζήτημα του Καραμανδανείου είναι το Πανεπιστήμιο και η Ιατρική Σχολή. Οι κατά τ΄άλλα λαλίστατοι καθηγητές μας δεν αφιέρωσαν ούτε μια λέξη για το οξύτατο αυτό πρόβλημα πλην του κου Νταβλούρου που τάχθηκε υπέρ του κλεισίματος του Καραμανδανείου. Τι συμπέρασμα να βγάλουμε; Δεν μπορεί ο ιδεολογικός φανατισμός να παρουσιάζεται ως επιστημονική άποψη ούτε η επιστήμη να εκπίπτει σε θεραπαινίδα της εξουσίας.

8.Το μέτωπο αγώνα για την υπεράσπιση του Καραμανδανείου είναι η μοναδική εγγύηση για πραγματικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδιατρικη Περίθαλψη στην περιοχή. Έχουμε πολύ δύσκολο δρόμο μπροστά μας. Πολλούς αντιπάλους.Δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω.