Απορρίπτεται το νομοσχέδιο για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη

Του Γιάννη Παπαζαχαρία*


Η συζήτηση γύρω από πλευρές του νομοσχεδίου έχει αρχίσει για τα καλά ανάμεσα στους γιατρούς του ΕΣΥ. Και αυτό γιατί αντιλαμβάνονται όλοι ότι αλλάζει τη μορφή του ΕΣΥ όπως την ξέραμε ως τώρα. Οι χειρουργικές ειδικότητες εμπλέκονται καίρια, γιατί η χειρουργική πράξη μπορεί να αποτελέσει το κατ' εξοχήν εύκολο εμπόρευμα προς εκμετάλλευση στην Υγεία.


Πράγματι, μαζί με το προηγούμενο νομοσχέδιο που θεσμοθετεί τη λειτουργία των απογευματινών-επί πληρωμή- χειρουργείων στα δημόσια νοσοκομεία, η κυβέρνηση έρχεται να κάνει ένα άλμα στον τομέα της Υγείας, ισχυριζόμενη ότι πρόκειται να λύσει υπαρκτά προβλήματα του ΕΣΥ, αξιοποιώντας όπως λέει «εργαλεία της αγοράς».


Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει την κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών, με δυνατότητα λειτουργία ιδιωτικού ιατρείου, δυνατότητα χειρουργείου σε ιδιωτικό θεραπευτήριο. Ταυτόχρονα, προβλέπει τη δυνατότητα εισόδου στο ΕΣΥ ιδιωτών γιατρών με part-time απασχόληση 3 φορές την εβδομάδα.


Ας δούμε αναλυτικότερα κάποια από τα επιχειρήματα της κυβέρνησης:


- «Το νομοσχέδιο έχει σκοπό αντιμετωπίσει τις μεγάλες λίστες χειρουργείων»


Είναι εξοργιστικό να ακούει ο οποιοσδήποτε αυτό το επιχείρημα από την κυβέρνηση που ανέστειλε για μήνες τα χειρουργεία στο ΕΣΥ την περίοδο της έξαρσης της πανδημίας και ακόμα τώρα τα υπολειτουργεί. Χιλιάδες κόσμου εξωθήθηκαν να πληρώσουν πανάκριβα τη λύση στο πρόβλημά τους στα μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια, τα οποία η κυβέρνηση «τάισε» προκλητικά με τους ασθενείς που έδιωξε από τα δημόσια νοσοκομεία. Τα χειρουργεία στο ΕΣΥ έκλεισαν για να μετατεθεί το νοσηλευτικό προσωπικό τους στα τμήματα Covid, επειδή η κυβέρνηση αρνιόταν να προσλάβει το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό. Για παράδειγμα, στο Τζάνειο Νοσοκομείο, το χειρουργείο έμεινε μήνες ολόκληρους κλειστό για να μεταφερθούν οι 20 νοσηλευτές του στα τμήματα Covid. Δηλαδή, αντίστροφα, για 20 νοσηλευτές που δεν προσλήφθηκαν, ανεστάλησαν εκατοντάδες επεμβάσεις με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους ασθενείς που δεν είχαν να πληρώσουν. Ακόμα και σήμερα, πανάκριβος εξοπλισμός και χειρουργικές αίθουσες μένουν αναξιοποίητες γιατί δεν επαρκεί προσωπικό να τις λειτουργήσει, κυριότερα νοσηλευτικό. Σκοπός του νομοσχεδίου της κυβέρνησης είναι να αποκλείσει οποιαδήποτε μελλοντική στήριξη των κλινικών και των χειρουργείων με μόνιμο προσωπικό για να λειτουργούν με σύγχρονες συνθήκες, λέγοντας ότι από εδώ και πέρα όποιος θέλει να αποφύγει τις μεγάλες λίστες αναμονής, ας πληρώσει να τελειώνουμε! Όσο για την part-time απασχόληση γιατρών στο ΕΣΥ, ας αναλογιστεί κανείς το τι σημαίνει για την παρακολούθηση του ασθενούς, τη λειτουργία της κλινικής, την πρόληψη λαθών, την ίδια την εξέλιξη της γνώσης το «έρχομαι, κάνω κανένα χειρουργείο και φεύγω».


- «Το νομοσχέδιο θα αντιμετωπίσει το φακελάκι»


Ας δούμε πρώτα τι ακριβώς είναι στην ουσία του το περίφημο «φακελάκι», όπου τα χειρουργεία έχουν, κακά τα ψέματα, την τιμητική τους. Το «φακελάκι» είναι η άμεση, έξτρα και κάτω από το τραπέζι πληρωμή του ασθενούς προς τον γιατρό. Αποτελεί ευθεία μορφή της εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών Υγείας (παράνομη, δίπλα στη νόμιμη που είναι οι έμμεσες εισφορές των ασθενών) αφού ο ασθενής καλείται να βάλει ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να λύσει το πρόβλημά του. Το φαινόμενο, που ευτυχώς δεν εκδηλώνεται στην πλειονότητα των γιατρών, έχει το χαρακτήρα του «ανήθικου» όπως όλοι αναγνωρίζουν. Γιατί, όμως, έχει αυτόν τον χαρακτήρα; Επειδή απλά είναι παράνομο; Έχει αυτόν τον χαρακτήρα επειδή ακριβώς εκφράζει την ηθική του εμπόρου στην Υγεία, επειδή πουλάς κάτι που ο ασθενής το δικαιούται και στο κάτω-κάτω το έχει ήδη πληρώσει με τις εισφορές του, την ώρα που το έχει μεγαλύτερη ανάγκη. Όλες οι κυβερνήσεις από τη μεριά τους το ανέχτηκαν ή και το καλλιέργησαν για να ωθήσουν τους πράγματι υποαμειβόμενους γιατρούς στη λογική να αναζητήσουν αύξηση στο εισόδημά τους από τον άρρωστο και όχι από αυτές. Έτσι, λοιπόν, το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν το αντιμετωπίζει, αλλά το θεσμοθετεί και το κάνει επίσημο. Καθιερώνει την αγοραπωλησία, το εμπόριο και την άμεση πληρωμή σαν την κύρια μορφή παροχής του αγαθού των υπηρεσιών Υγείας, σε όποιον βέβαια μπορεί να αντεπεξέλθει.


- «Αποκαθιστά την αδικία που υπάρχει μεταξύ των γιατρών του ΕΣΥ και των πανεπιστημιακών και στρατιωτικών γιατρών που ήδη κάνουν ιδιωτικό επάγγελμα»


Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια οι πανεπιστημιακοί (μέλη ΔΕΠ) και οι στρατιωτικοί γιατροί έχουν το δικαίωμα να λειτουργούν παράλληλα ιδιωτικό ιατρείο, να χειρουργούν στα ιδιωτικά θεραπευτήρια. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε καταγγείλει μαζί με την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ) το μέγεθος και το είδος των προνομίων που έχουν αυτές οι δύο κατηγορίες γιατρών. Χωρίς πάλι να αφορά την πλειονότητά τους, είναι γνωστό στον κόσμο ότι αποτελούν αυτό που λέμε «μαγαζί-γωνία». Ας δούμε, λοιπόν, τις συνέπειες σε έναν δημόσιο χώρο που υπάρχει ήδη η κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των γιατρών.

«Το νομικό αυτό καθεστώς έχει οδηγήσει σε αρκετά προβλήματα:

  • Παρατηρείται το φαινόμενο μελών ∆ΕΠ που τις πρωινές εργάσιμες ώρες δεν βρίσκονται στο Πανεπιστήμιο ή στην πανεπιστημιακή κλινική ή εργαστήριο, αλλά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον ιδιωτικό τομέα.

  • Κάποια μέλη ∆ΕΠ χρησιμοποιούν τον ακαδημαϊκό τους τίτλο για να προσελκύσουν πελατεία στο ιδιωτικό τους ιατρείο ή για να εργαστούν σε ιδιωτικό θεραπευτήριο και θεωρούν τα ακαδημαϊκά τους καθήκοντα ως πάρεργο.

  • Μέλη ∆ΕΠ ιατρικών σχολών περιφερειακών Πανεπιστημίων διατηρούν ιατρείο ή ιδιωτική κλινική στην Αθήνα, όπου και εργάζονται, ενώ πηγαίνουν στην ιατρική σχολή όπου ανήκουν περιστασιακά, για να διδάξουν λίγες ώρες και να επιστρέψουν στην Αθήνα με το επόμενο αεροπλάνο. Είναι υπαρκτό το φαινόμενο μελών ∆ΕΠ ακριτικών ιατρικών σχολών που ταυτόχρονα διευθύνουν ιδιωτικές κλινικές / εργαστήρια στην Αθήνα...

Οι χαμηλές αμοιβές των μελών ∆ΕΠ και οι ασαφείς εργασιακές τους σχέσεις έχουν ως αποτέλεσμα να παραμελείται το διδακτικό - ερευνητικό έργο προς όφελος της άσκησης ιδιωτικού επαγγέλματος και ο ακαδημαϊκός τίτλος χρησιμοποιείται ως μέσο επιτυχίας στον ιδιωτικό επαγγελματικό τομέα». Τα παραπάνω δεν τα έγραψε κάποιος συνδικαλιστής της ΟΕΝΓΕ, αλλά ο καθηγητής Ν. Σύψας του Πανεπιστημίου Αθηνών σε έρευνα του ΕΛΙΑΜΕΠ για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση στην Ελλάδα.


Αν θέλει πραγματικά η κυβέρνηση να αποκαταστήσει το καθεστώς υποαμοιβής των γιατρών του ΕΣΥ γιατί δεν εφαρμόζει τις τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις του ΣτΕ και του Αρείου Πάγου για επαναφορά των μισθών των γιατρών του ΕΣΥ στα προ του 2012 επίπεδα;


Η λύση για να αυξήσουν το εισόδημά τους οι γιατροί του ΕΣΥ, που αρκετοί κάνουν 8 και 9 εφημερίες το μήνα, που «λιώνουν» σε πολύωρες επεμβάσεις στο χειρουργείο, είναι να τρέχουν άλλες τόσες ώρες το απόγευμα να βρουν κανέναν ασθενή-πελάτη μπας και πληρωθούν;


Είναι σαφές ότι το νομοσχέδιο αυτό διατάχτηκε, συντάχτηκε και καθοδηγήθηκε από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους στην Υγεία με τις ευλογίες μερίδας των γιατρών που βλέπουν τον εαυτό τους ως μεσίτη στο αλισβερίσι των υπηρεσιών Υγείας. Η συντριπτική πλειονότητα των γιατρών έχουμε κάθε συμφέρον να ταχθούμε αταλάντευτα στο πλευρό του ασθενούς και να αγωνιστούμε για ένα περιβάλλον εργασίας όπου θα εξελίσσουμε πολύπλευρα τη γνώση και την τεχνική, με αξιοπρεπείς συνθήκες και αμοιβές, στα μέτρα του 21ου αιώνα. Το νομοσχέδιο απορρίπτεται.


Γιάννης Παπαζαχαρίας είναι μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων του Τζάνειου Νοσοκομείου, ειδικευόμενος χειρουργός.